Orientacja w systemie

Z czego składa się ekran Opero, czym różni się lista od formularza rekordu, jak działa nawigacja i wyszukiwanie oraz gdzie szukać rzeczy, których nie ma w menu.

Trzy poziomy, na których pracujesz

Cały system, niezależnie od tego, jak rozbudowana jest instancja, sprowadza się do trzech poziomów. Gdy je rozpoznasz, przestaje mieć znaczenie, czy patrzysz na umowy, zgłoszenia czy faktury.

Poziom	Co widzisz	Do czego służy
Menu	obszary pracy	wejście do list i ekranów
Lista	wiele rekordów naraz	szukanie, przeglądanie, porównywanie
Formularz	jeden rekord	praca nad konkretną sprawą

Droga jest zawsze ta sama: z menu na listę, z listy na formularz. Powrót działa tak samo, więc gdy się zgubisz, wróć na listę i zacznij od nowa.

Menu to spis wejść do najczęściej używanych obszarów, a nie mapa całego systemu. Część rzeczy celowo w nim nie występuje, bo sięga się do nich z poziomu rekordu, a nie z osobnej listy.

Typowy przykład: pozycje dokumentu. Nie szukaj ich w menu, bo żyją wewnątrz dokumentu, do którego należą.

Brak pozycji w menu nie znaczy, że czegoś nie ma. Zanim uznasz, że obszaru nie ma, sprawdź, czy nie otwiera się go z poziomu innego rekordu. A jeżeli faktycznie go nie ma, to zwykle kwestia uprawnień albo firmy, a nie brak funkcji.

Lista: miejsce, w którym spędzasz najwięcej czasu

Lista to nie jest tylko spis. To narzędzie do szukania i zawężania.

Kolumny pokazują wybrane pola rekordów. Ich zestaw dobrał administrator tak, żeby dało się rozpoznać rekord bez wchodzenia do środka.
Filtry zawężają widok do wybranego zakresu. Filtr niczego nie kasuje, tylko chowa resztę.
Sortowanie ustawia kolejność. Przydaje się szczególnie przy datach i terminach.

Przykład. Szukasz umowy, której numeru nie pamiętasz, ale wiesz, że dotyczy klienta z Gdańska i jest z tego roku. Zamiast przewijać całą listę, zawęź filtrem po kliencie i dacie. To dwa kliknięcia zamiast pięciu minut przewijania.

Formularz rekordu: wszystko o jednej sprawie

Formularz zbiera w jednym miejscu dane, powiązania, załączniki, komentarze i historię. To dlatego przy pytaniu „co się dzieje z tą sprawą" odpowiedź jest na formularzu, a nie w czyjejś skrzynce pocztowej.

Warto zapamiętać cztery elementy formularza, bo wracają na każdym rodzaju rekordu.

Pola z danymi sprawy.
Powiązania z innymi rekordami, na przykład dokument przypięty do klienta.
Załączniki i komentarze, czyli materiały i ustalenia zespołu.
Historia, czyli kto i kiedy co zmienił.

Część pól bywa niedostępna do edycji. Nie zawsze oznacza to brak uprawnień: rekord może być na etapie, na którym danych już się nie zmienia.

Wyszukiwanie, gdy nie wiesz, gdzie szukać

Gdy nie masz pewności, w której liście coś jest, użyj wyszukiwania zamiast przeglądać po menu. Trzy zasady, które zwiększają szansę trafienia.

Szukaj po numerze, jeżeli go masz. To najpewniejszy sposób.
Szukaj po fragmencie nazwy, nie po całym zdaniu.
Pamiętaj o firmie. Wyszukiwanie działa w firmie, w której właśnie jesteś.

Różnice w wyglądzie ekranu

To normalne i ma trzy możliwe przyczyny: inna rola, inna firma albo inny zestaw modułów włączonych w firmie. System pokazuje każdemu to, do czego ma dostęp, więc dwa ekrany tej samej instancji mogą się różnić.

Powiązane

Pierwsze kroki opisują pierwszy dzień pracy. Lista rekordów opisuje listy i ich możliwości. Formularz rekordu opisuje układ pojedynczego rekordu. Wyszukiwanie i filtrowanie opisuje zawężanie wyników. Praca w wielu firmach opisuje kontekst firmy.