Kroki skryptowe

Skrypt w regule

Większość automatyzacji w Opero da się złożyć z gotowych klocków: sprawdź warunek, ustaw pole, wyślij powiadomienie. Czasem jednak potrzebna jest reguła licząca coś nietypowego albo składająca dane w sposób, którego klockami nie da się wyrazić. Wtedy administrator dokłada skrypt, czyli krótki fragment logiki napisany dla firmy.

Jako użytkownik nie masz z nim styczności wprost. Widzisz tylko efekt: pole wypełnia się samo, rekord dostaje wyliczoną wartość, sprawa trafia we właściwe miejsce. Skrypt jest pod maską, nie na desce rozdzielczej.

Źródło informacji

Warto rozumieć, że część zachowań systemu jest napisana specjalnie dla Was, bo to zmienia sposób zgłaszania problemów.

• Jeżeli coś liczy się inaczej, niż się spodziewasz, to nie zawsze błąd systemu. Bywa, że to reguła policzyła według ustalonej kiedyś zasady, która wymaga odświeżenia.
• Zgłaszając problem z automatycznie wyliczaną wartością, podaj rekord i to, jaki wynik był, a jaki powinien być. Administrator odczyta z przebiegu reguły, co się policzyło i dlaczego.
• Skrypt działa na danych, które ma w rekordzie. Jeżeli pole źródłowe jest puste albo błędne, wynik też będzie, choćby sam skrypt był poprawny. Zanim zgłosisz, sprawdź dane wejściowe.

Przykład. Reguła przy zamknięciu projektu liczy premię z sumy zafakturowanych pozycji i wpisuje ją w pole. Gdy wynik wydaje się zaniżony, najczęściej okazuje się, że jedna pozycja nie została oznaczona jako zafakturowana, więc skrypt jej nie policzył. Wynik jest poprawny wobec danych, tylko dane były niepełne.

Ograniczenia skryptu

Skrypt uruchamiany przez regułę działa w wąskich granicach. Nie sięga poza organizację, nie wysyła danych na zewnątrz sam z siebie i ma ograniczony czas działania. To celowe: automat ma pomagać przy codziennej pracy, a nie robić rzeczy, o których nikt nie wie. Jeżeli reguła ma wysłać coś na zewnątrz, robi to jawnie osobnym krokiem, który administrator świadomie dołożył.