Słowniki
Słownik to wspólna lista dozwolonych wartości, z której korzystają pola wyboru w całym systemie. Dzięki niemu wszyscy nazywają te same rzeczy tak samo.
Zastosowanie słownika
Statusy spraw, rodzaje dokumentów, kategorie kosztów, priorytety. To wartości, które powtarzają się w wielu miejscach i muszą brzmieć wszędzie tak samo, inaczej raport przestaje mieć sens. Taką listę trzyma słownik: jeden zbiór wartości, z którego korzysta wiele pól wyboru.
Różnica wobec zwykłej listy przy polu jest praktyczna. Wartość dopisana do słownika pojawia się od razu we wszystkich polach, które z niego korzystają, a nie tylko w jednym.
Rozpoznanie pola słownikowego
Z perspektywy użytkownika pole słownikowe wygląda jak każde inne pole wyboru: rozwijasz listę i wybierasz wartość. Różnica jest niewidoczna i taka ma być. Ważne jest tylko to, że wartości są wspólne, więc ich pilnowanie ma sens dla całej firmy, nie dla pojedynczego rekordu.
Brak wartości
Jeżeli potrzebnej pozycji nie ma na liście, zgłoś to administratorowi zamiast wpisywać coś przybliżonego w innym polu. Dopisanie wartości do słownika to zmiana na minutę i działa od razu, bez aktualizacji systemu i bez czekania na publikację.
Pamiętaj przy tym, że listy bywają celowo krótkie. Kategoria, której świadomie nie dodajemy, też jest decyzją, zwykle po to, żeby zestawienia się nie rozsypały.
Kolejność i wycofane wartości
Kolejność na liście ustawia administrator, zwykle tak, żeby najczęstsze wartości były na górze. Jeżeli wartość znika z listy przy nowych rekordach, ale widać ją na starych, to znaczy, że została wycofana: nie da się jej już wybrać, ale historia zostaje czytelna.
Przykład. W słowniku rodzajów spraw dochodzi pozycja Reklamacja gwarancyjna. Od tej chwili widać ją w każdej liście, który korzysta z tego słownika, bez żadnej dodatkowej zmiany w polach.
Pola wyboru
Pola wyboru pilnują, żeby wszyscy nazywali tak samo te same rzeczy. Skąd biorą się dostępne wartości i co zrobić, gdy brakuje tej właściwej.
Pola tekstu sformatowanego
Pole tekstu sformatowanego to edytor osadzony w rekordzie: nagłówki, listy, tabele, obrazy i wzmianki o współpracownikach. Służy do opisów, protokołów i notatek, które muszą być czytelne.